dülger balığı, pokahontas, burcu ve yeni dünya

masalın sonundan mıdır, ilahi bir işaret midir bilinmez amma pokahontasla karşılaşmam tam gunune isbet etti doğrusu. hatta daha "ışık olmadan beden olmaz"ı düşünmeye çalışırken bir de bu çıktı başıma!

evet, bugün yürüyorduk.
"ve onun hüznü vardı"
caddede sesler, ışıklar bir de ses olmanın ötesinde gürültüler vardı.
yürümemizden bahis yüzmemizden bahistir elbet.

evet, bugün yüzüyorduk.
dülgerciğimle.
gürültünün ve karmakarışık olmuş yolumuzun başında pokahontasa rastladık. bizdeki kulaktan, gözlerden ve dudaklardan onda da vardı. ama o bizim duyduğumuzu duymaz, gördüğümüzü görmez, konuştuğumuzu susardı. tarif etmek isterim ama dedi, bilmem anlar mısınız.

anlamayız, mümkünü yok.

ama ille anlaşmak isterim dersen, anlamaya çalışırız dedik.
yeter ki sen bizi anlamamaya çalış.
az konuştu, çok sustu, çok dinledik, çok gördük.

neyse ki yolun başındaydık.

geri dönmeyi düşünüyoruz. rüyaya yatalım şimdi.