dülger balığı ve ilk görüşte aşk=ölümlerin en acısı

ilk görüşte aşka inanır mısınız? acaba bu ilk görüşte aşk meselesi filmlerin bize empoze ettiği bir şey mi? empoze etme’nin türkçesi var mı deyip bana kızarsanız, dudağımı büküp kafamı öne eğebilirim sadece. kucağımda duran etimolojik sözlüğümden türkçesini öğrenmek üzere!!!

aslında ben hiç düşünmemiştim ilk görüşte aşka inanıp inanmadığımı. itiraf ediyorum ki başıma gelmesini isterdim. neden derseniz:

dülger balığı tam bir “ilk görüşte aşk sarhoşuydu”.

yaşadığı sıradan bir gün boyunca etrafındaki tüm canlı ve cansız varlıkları ilk defa görürdü.

hayatı, hep ilk defa görürdü.

hergün ama hergün ilk defa görürdüğü denize, balıklara, renklere...yeniden aşık olurdu. içindeki enerji hergün yenilerdi kendini.

dülger balığının dehşet içinde doğduğu o acıklı günden basetmitim zaten. bunu ısıtıp tekrar önünüze koymuyorum. sadece onun maviye ilk defa ilk görüşte aşık olduğu o günün her gün kendini yinelediğini söylüyorum. şimdi buna üzülmeli mi sevinmeli mi?

ben hiç ilk görüşte aşık olmadım.

ve daha önce de söylemiştim,

rakı şişesinde dülger balığı hiç olamadım.
keşke hergün yeni bi hayata uyansam ve biri açsa içinde uyanacağım rakı şişesinin kapağını.

işte bu yüzden dülger balığının ölümü bütün ölümlerin en acısıydı.